Imitacja lub substytut to materiał używany do naśladowania innego kamienia szlachetnego, minerału, skamieniałości lub obiektu krystalicznego, mający inną tożsamość materiałową.

Zwykłe szkło jest amorficzne i nie posiada długozasięgowej periodycznej sieci krystalicznej. Może zawierać cząstki krystaliczne lub częściowo ulegać devitryfikacji, nie stając się jednak w całości naturalnym kryształem.

Tak. Obsydian to naturalnie uformowane szkło wulkaniczne. Pytania o jego autentyczność dotyczą pochodzenia geologicznego, składu, lokalizacji, obróbki oraz tego, czy obiekt faktycznie jest obsydianem, a nie szkłem wytworzonym przemysłowo.

Szkło nie ma długozasięgowej sieci krystalicznej. Kryształ syntetyczny to materiał hodowany w laboratorium odpowiadający naturalnej substancji krystalicznej, takiej jak syntetyczny kwarc lub syntetyczny rubin.

Żywica to szerokie pojęcie materiału polimerowego, często używanego w formie ciekłej przed utwardzeniem. Wiele utwardzonych żywic to tworzywa sztuczne, ale skład i właściwości mogą się znacznie różnić.

Tak. Okruchy minerałów, proszek, muszla, fragmenty skamieniałości, metal i naturalne inkluzje mogą być zatopione w żywicy. Inkluzje i podłoże muszą być zidentyfikowane osobno.

Kamień kompozytowy lub złożony zawiera dwie lub więcej odrębnych części celowo połączonych w jeden obiekt.

Doublet ma dwie połączone warstwy. Jedna może być naturalną lub syntetyczną warstwą kamienia szlachetnego, a druga szkłem, kwarcem, ciemnym kamieniem, żywicą, muszlą lub innym tłem.

Triplet ma trzy warstwy, zwykle bezbarwną ochronną nakładkę, cienką kolorową lub z efektem opalu oraz ciemne tło.

Doublet może zawierać prawdziwy naturalny materiał, ale nie jest jednym solidnym kamieniem. Jest dokładnie opisany, gdy ujawnione są jego złożona konstrukcja i składniki.

Fragmenty lub proszek są konsolidowane w nową masę za pomocą polimeru, szklistych spoiw, ciśnienia, ciepła, spiekania lub innego procesu.

Sztuczna matryca to wytworzona lub odtworzona baza używana do podtrzymywania kryształów, skamieniałości lub fragmentów. Może być wykonana z żywicy, gipsu, betonu, proszku skalnego, pigmentu lub mieszanki naturalnych kawałków.

Są użyteczną wskazówką, zwłaszcza przy zakrzywionym przepływie lub dowodach formy, ale naturalne inkluzje płynne i niektóre kryształy syntetyczne mogą również zawierać fazy gazowe przypominające pęcherzyki.

Tak. Starannie stopione, oczyszczone i odlane szkło może być wizualnie czyste. Brak pęcherzyków nie potwierdza naturalnego pochodzenia.

Tak. Odlewanie próżniowe, utwardzanie pod ciśnieniem i staranne mieszanie mogą znacznie zmniejszyć ilość pęcherzyków.

Mogą rejestrować ruch w stopionym szkle lub ciekłym polimerze. Niektóre struktury wzrostu syntetycznego i naturalne strefowanie również mogą być zakrzywione, więc geometria i inne właściwości mają znaczenie.

Szew formy lub linia podziału to granica powierzchni, gdzie spotykały się części formy. Może być wypukły, zagłębiony lub wypolerowany prawie na równi.

To punkt, w którym stopione szkło lub ciekły polimer weszły do formy. Po przycięciu może pozostać jako spłaszczona, szlifowana lub polerowana blizna.

Ukazują mniej wypolerowany materiał i mogą ujawniać barwnik, głębokość powłoki, żywicę, przepływ szkła, granice ziaren, szwy formy lub miękkie zaokrąglone krawędzie.

Krawędź lub opasanie może ujawnić proste łączenia, grubość kapturka, podłoże, barwiony cement, różną połyskliwość i delaminację ukrytą w widoku od strony twarzy.

Tak. Owady, rośliny, muszle, skamieniałości, kryształy mineralne i fragmenty metalu mogą być zatopione w żywicy lub szkle.

Tak. Proszek mineralny, szklane kulki, cząstki metalu i gęste wypełniacze mogą znacznie zwiększyć gęstość polimeru.

Nie. Odczucie termiczne zależy od rozmiaru, powierzchni, temperatury, podłoża, przewodności i czasu trzymania.

Nie. Materiały naturalne, syntetyczne, traktowane, szkło i żywica mogą mieć jednolite zabarwienie.

Identyczne detale na kilku obiektach silnie wskazują na replikację, ale plastry wycięte z jednego wzorzystego bloku mogą również mieć powiązane wzory. Porównaj dokładne defekty i orientację.

Opalit to nazwa handlowa najczęściej używana dla produkowanego opalizującego szkła, a nie naturalnego opalu.

Goldstone to produkowane szkło awenturynowe zawierające refleksyjne kryształy metali. Jest autentyczne, gdy opisuje się je jako szkło.

Nazwa ta zwykle odnosi się do barwionego szkła produkowanego lub kompozytu bogatego w szkło, a nie do uznanej naturalnej odmiany kwarcu.

Pigmentowana żywica, glina polimerowa, drukowane materiały, barwiony kamień, ceramika i zrekonstruowane fragmenty mogą odtworzyć zielono-czarne prążkowanie.

Typowe substytuty to barwiony howlit lub magnezyt, ceramika, szkło, żywica, zrekonstruowane fragmenty i inne materiały niebiesko-zielone.

Barwione kamienie porowate, szkło, ceramika, niebieskie agregaty żywiczne, zrekonstruowane fragmenty i dodane cząstki metaliczne mogą imitować lapis.

Nowoczesna żywica, plastik, szkło, prasowane fragmenty bursztynu, zrekonstruowany bursztyn i obiekty kompozytowe mogą przypominać naturalny bursztyn.

Zielone szkło może być formowane lub teksturowane, aby odtworzyć wgłębienia i powierzchnie rzeźbiarskie. Powtarzające się formy, linie podziału, pęcherzyki i brak wiarygodnego pochodzenia to częste wskazówki.

Opalizujące szkło, polimer, syntetyczny opal, dublety, triplety, barwione materiały i konstrukcje z folią mogą odtworzyć kolor ciała lub efekt gry barw.

Szkło światłowodowe, ułożone włókna w żywicy, powlekane kaboszony i materiały syntetyczne mogą wytwarzać wyraźny, przesuwający się pas.

Może ujawnić kontrast między polimerem, klejem, powłoką a materiałem naturalnym, ale fluorescencja jest zmienna i nie wystarczająco unikalna, by służyć jako samodzielna metoda identyfikacji.

Może wykazywać izotropowe zachowanie typowe dla wielu szkła, ale szkło poddane naprężeniom może wykazywać anomalne wzory, a kryształy o kształcie sześcianu są również jednokrotnie załamujące światło.

Oddzielne dostępne warstwy mogą dawać różne odczyty, ale osadzone kamienie, zakrzywione nakładki, powłoki i materiały o wysokim współczynniku załamania mogą ograniczać test.

Bardzo niska gęstość objętościowa może wspierać identyfikację polimerów, ale wypełniacz mineralny, metal, szkło, puste przestrzenie, podkład i fragmenty mogą zmieniać wynik.

Spektroskopia FTIR jest szczególnie przydatna dla wielu polimerów, żywic, wosków, olejów, bursztynu i impregnacji, często w połączeniu z mikroskopią i analizą Ramana.

Może zidentyfikować wiele minerałów, pigmentów, faz szkła, polimerów, wypełniaczy i inkluzji przez ich widma wibracyjne.

Tak. Tomografia komputerowa może zobrazować wewnętrzne warstwy, puste przestrzenie, wkładki, rdzenie, gęste fragmenty i naprawy, gdy kontrast gęstości i rozdzielczość są odpowiednie.

Nie. Uszkadza obiekt, może wydzielać drażniące opary i zaszkodzić naturalnym materiałom organicznym, klejowi, powłoce lub naprawie.

Nie. Test zarysowania jest destrukcyjny i często nie rozróżnia naturalnych od syntetycznych odpowiedników ani szkła od podobnie twardych materiałów.

Rozpuszczalnik może przesunąć barwnik lub zmiękczyć polimer, ale może też zniszczyć powłokę, cement, podkład, wosk i naprawę. To nie jest bezpieczny test do użytku przypadkowego.

Nagła zmiana temperatury może spowodować pęknięcie szkła, a ciepło może uszkodzić powłoki lub łączenia. Używaj stabilnych, letnich warunków tylko wtedy, gdy konstrukcja toleruje wilgoć.

Alkohol może powodować zmętnienie, pęknięcia, zmiękczenie lub przebarwienia niektórych polimerów i klejów. Bezpieczniejsze jest delikatne czyszczenie miękką suchą ściereczką lub minimalne wilgotne.

Długotrwałe moczenie nie jest zalecane, ponieważ woda może wnikać w łączenia, męcić klej, podnosić podkład lub powodować rozwarstwienie.

Zazwyczaj są to słabe kandydaty, ponieważ wibracje mogą powiększać pęknięcia i osłabiać cement, podkład, wypełniacz lub cienkie warstwy.

Wilgoć, starzenie się kleju, delaminacja, wewnętrzne ścieranie, zmiana polimeru lub pozostałości na łączeniu mogą rozpraszać światło.

Tak. Cienkie powłoki mogą tworzyć efekty tęczy lub metaliczne. Istniejące zadrapania, starte krawędzie, głębokość efektu oraz analiza laboratoryjna pomagają odróżnić powłokę od naturalnych zjawisk.

Tak. Kryształy mogą być naturalne, podczas gdy podstawa jest odbudowana lub wyprodukowana. Obie części powinny być opisane.

Nie. Klej może naprawić oryginalne pęknięcie, ustabilizować matrycę, przymocować dodany kryształ lub stworzyć całkowicie sztuczny okaz. Opis zależy od interwencji i użytych komponentów.

Identyczne pęcherzyki, odpryski, tekstura, ułożenie kryształów, kwiaty, owady lub blizny matrycy na oddzielnych obiektach silnie wspierają powtarzalną produkcję.

Mogą ujawnić silne wskazówki, ale nie mogą wiarygodnie zmierzyć wskaźnika załamania światła, chemii polimerów, struktury krystalicznej ani każdej ukrytej warstwy.

Poproś o neutralne suche zdjęcia awersu, rewersu, krawędzi, otworów wiertniczych, podstawy, skali, światła przechodzącego, światła powierzchniowego pod niskim kątem oraz wideo z powolnym obrotem.

Tożsamość materiału, pochodzenie naturalne lub syntetyczne, obróbka, konstrukcja solidna lub złożona, mapa komponentów, restauracja, pomiary, dowody i niepewność.

Zdefiniuj roszczenie, zbadaj cały obiekt, użyj światła neutralnego i przechodzącego, powiększaj krawędź i otwory wiertnicze, zanotuj masę i wymiary, i zatrzymaj się przed badaniem destrukcyjnym.

Używaj, gdy wartość, rzadkość, pochodzenie, subtelna obróbka, naturalne lub syntetyczne pochodzenie albo ukryta konstrukcja nie mogą zostać rozstrzygnięte przez rutynowe badanie niedestrukcyjne.